«کلسیم»؛ روایتی از تنهایی و فقدان در جهان مینیمال تئاتر
یک طراح و کارگردان گفت: نمایش «کلسیم» با الهام از فضای مینیمال و طنز تلخ سیلورستاین و با محوریت زندگی زنی به نام «سیلوا» شکل گرفته و تلاش شده است جهان مستقل این اثر با تکیه بر تنهایی و فقدان شخصیت اصلی ساخته شود.
ضیاء چمنی در گفت‌وگویی درباره ایده اولیه شکل گیری نمایش «کلسیم» اظهار کرد: در ابتدا این متن از سیلورستاین را همراه با ستاره فرسا خواندیم. فضای مینیمال، کمدی سیاه و طنازی خاصی که در آن وجود داشت، برایمان جذاب بود و به این نتیجه رسیدیم که می‌توانیم با همکاری هم، نمایشنامه «کلسیم» را بنویسیم. وی افزود: در این فرآیند، تلاش کردیم ضمن حفظ حال‌وهوای مینیمال و طنز تلخ سیلورستاین، جهان مستقل خودمان را شکل بدهیم؛ جهانی که در مرکز آن، زندگی زنی به نام «سیلوا» قرار دارد. تنهایی و فقدان سیلوا ما را به این سمت برد. این کارگردان و بازیگر تئاتر درباره انتخاب عنوان «کلسیم» نیز گفت: عنوان نمایش در واقع حاصل گفت‌وگوی ما بود. «کلسیم» از جایی شکل گرفت که مستقیماً به کودکی شخصیت برمی‌گردد و اشاره‌ای به مواد مغذی و اصلی کودکان دارد. ضیاء‌چمنی درباره تجربه هم‌زمان چند نقش در این نمایش بیان کرد: این تجربه جدید و نو نبود و در کارهای قبلی نیز تجربه چنین شرایطی را داشته‌ام. در وهله اول فقط به نمایشنامه فکر می‌کنم، بعد به کارگردانی و سپس به بازیگری. به همین منظور، همه‌چیز برای من به واسطه زمان تفکیک می‌شود.
«کلسیم»؛ روایتی از تنهایی و فقدان در جهان مینیمال تئاتر وی در توضیح چگونگی ارزیابی بازی و کارگردانی در حین حضور روی صحنه ادامه داد: این اتفاق با تکرار برایم می‌افتد. در حین تمرین، وقتی نمایش به‌طور کامل بسته شده، بارها و بدون قطع تمرین می‌کنیم. تکرار و استمرار می‌تواند آنِ نجات‌دهنده من باشد.
کیفیت اجرا مهم‌تر از احساسی است که مخاطب تجربه می‌کند ضیاء چمنی در ادامه درباره آنچه از مخاطب «کلسیم» انتظار دارد، تصریح کرد: دوست دارم مخاطب کار را با کیفیت و استاندارد ببیند؛ به معنای واقعی کلمه تئاتر تماشا کرده باشد. اینکه چه احساسی در مخاطب شکل می‌گیرد، برای من چندان اهمیتی ندارد. مسئله فقط کیفیت اجراست.
خبرهای مرتبط
همه‌ی اخبار
«من کجا خوابم برد»؛ بازی با زمان میان گذشته و آینده
نمایش در حالی روی صحنه می‌رود که با وجود مضمون اجتماعی و دراماتیک، تلاش دارد مخاطب را در فضایی میان تلخی و شیرینی با خود همراه کند. فضای اجرا در عین پرداختن به دغدغه‌هایی درباره زمان، گذشته، آینده و تأثیر آن بر زندگی انسان، لحظاتی از شادی و طنز را نیز در خود جای داده و همین تضاد، حال‌وهوای متفاوتی به اثر بخشیده است.
احضار آل در ضیافت زعفران
نمایش «شربت زعفران، آویشن، پونه و چند قطره روغن گل مغربی» در نشست نقد و بررسی با حضور کارگردان و منتقد تئاتر، از زوایای مختلفی از جمله رئالیسم اثر، توجه به جزئیات، بازتاب سنت‌های خانوادگی و حضور اسطوره «آل» مورد بررسی قرار گرفت.
اقامتگاه جاناتان مارتین؛ روایتی موزیکال از رازهای پنهان
نمایش موزیکال «اقامتگاه جاناتان مارتین» به نویسندگی، طراحی و کارگردانی امیررضا سیستانی از ۱۲ مهرماه در تماشاخانه کربن مشهد روی صحنه می‌رود؛ نمایشی که با محوریت کشف حقیقت و بازخوانی رازهای قدیمی، تلاش دارد تجربه‌ای متفاوت از تئاتر موزیکال را پیش روی مخاطبان قرار دهد.